In deze onderstaande beschouwing wordt er nagedacht en gereflecteerd over de vraag of vrouwen wel of niet mede verantwoordelijk zouden kunnen zijn voor hun aanranding. Er worden geen definitieve conclusies getrokken. Mannen kunnen ook aangerand worden door vrouwen, in deze beschouwing wordt er echter uitgegaan van aanranding in de context van mannen die vrouwen zouden aanranden.
Een video werd mij laatst door het YouTube algoritme aangeraden waarbij een vlaamse vrouw aan het klagen was over het feit dat zij “aangerand” zou zijn tijdens een of ander festival. Dit liet mij terugdenken aan een gesprek jaren geleden die ik met mijn tante gevoerd heb omtrent dit onderwerp. Voor haar was het helemaal vanzelfsprekend dat vrouwen die door mannen aangerand worden, ongeacht de kleding die zij dragen, geen enkele verantwoordelijkheid en schuld dragen voor het feit dat deze gebeurtenis geschied zou zijn. Het uiteindelijke argument dat hiervoor gemaakt werd bleek echter zwak en rust grotendeels op een emotioneel appel in plaats van logica. Het luid meestal als volgt.
Argument 1:
P1. Mensen hebben het recht zichzelf te uiten zoals zij zelf dat fijn vinden.
P2. Het schaars kleden van vrouwen valt onder dit recht van zelfexpressie.
C. Vrouwen hebben het recht zichzelf schaars te kleden.
Argument 2:
P1. Vrouwen hebben het recht zichzelf schaars te kleden.
P2. Vrouwen hebben het recht om niet aangerand te worden.
P3. Wie een recht uitoefent is niet verantwoordelijk voor een onrechtmatige reactie van anderen op de uitoefening van dat recht.
P4. Aanranding is een onrechtmatige reactie op het uitoefenen van de rechten beschreven in P1 en P2.
C. Vrouwen die zichzelf schaars kleden kunnen niet verantwoordelijk gesteld worden voor hun aanranding.
Het grootste probleem met deze bovenstaande argumenten is dat deze zich berusten op de liberale, individualistische, atheïstische vooronderstelling dat mensen het recht hebben om zichzelf te uiten zoals zij dat zelf fijn vinden. Door gebruik te maken van natuurlijke rede kunnen wij het volgende tegenargument opstellen:
P1. Mensen zijn verantwoordelijk om, als het gaat om strafbare feiten, onnodige en voorzienbare risico's zo veel mogelijk te verkleinen.
P2. Aanranding is een strafbaar feit.
P3. Vrouwen die zichzelf schaars kleden vergroten het risico op aanranding.
C. Vrouwen zijn verantwoordelijk voor hun aanranding, voor zover zij de onnodige en voorzienbare risico's niet verkleind hebben.
C2. Vrouwen zijn deels verantwoordelijk voor hun aanranding.
Uit deze proposities volgt dus dat vrouwen deels verantwoordelijk zouden zijn voor hun aanranding. Ditzelfde idee en argument is ook duidelijk te maken uit de illustratie van diefstal in een arme wijk. Stel dat je je bevind in een arme wijk waar er veel gestolen wordt. Je parkeert je auto met de ramen open en loopt weg terwijl je je telefoon in de auto achterlaat. Ja, het is waar dat de dief nog steeds verantwoordelijk is voor het stelen van je telefoon, maar jij bent ook verantwoordelijk voor nalatigheid. Als jij de telefoon verborgen had en de ramen van de auto en de auto op slot gedaan zou hebben zou de telefoon niet gestolen zijn. Als jij de arme wijk niet ingereden was zou de telefoon niet gestolen zijn. Jij bent verantwoordelijk voor het stelen van jouw telefoon voor zover jij nalatig bent geweest in het verkleinen van onnodige en voorzienbare risico's. Uit deze analogie volgt dat vrouwen deels verantwoordelijk zijn voor hun aanranding als zij zich schaars kleden of onnodig naar plekken en omgevingen gaan (zoals evenementen) waarbij het risico op aanranding groot is.
Maar wat zegt de Bijbel hierover? Wij belijden dat de Bijbel voldoende is voor wat geloof en het geloofsleven toebehoort. In Spreuken 22 vers 3 lezen we het volgende: “Een kloekzinnig mens ziet het kwaad, en verbergt zich; maar de slechten gaan henen door, en worden gestraft.” De Bijbel lijkt hier positief te spreken over het voorzien en vermijden van kwaad. De slechten zijn degene die geen prudentie gebruiken door zich niet te schuilen voor het kwaad.
Het is echter complexer dan men misschien zou denken. De profeten, Johannes de Doper, Christus, de apostelen en andere heiligen werden vervolgd en vermoord voor het prediken van Gods Woord. In veel gevallen wisten zij dat zij hun prediking waarschijnlijk met de dood moesten verkopen, toch gingen zij hiermee verder. Men zou het argument kunnen maken dat zij onnodige en voorzienbare risico's genomen hebben als het gaat om het behoud van hun leven.
Er is echter een fundamenteel verschil hierbij en dat is dat de martelaren anderen niet aanzette tot zonde door zelf zonde te plegen, terwijl dit wel het geval is bij schaarsgeklede vrouwen.
Vanuit een Christelijke levensbeschouwing maken wij de volgende argumenten:
Argument 1:
P1. Vrouwen hebben het recht niet om Gods wet te overtreden.
P2. Het schaars kleden van vrouwen is een overtreding van Gods wet.
C. Vrouwen hebben niet het recht zichzelf schaars te kleden.
Lucas 17:1 En Hij zei tegen de discipelen: Het is onmogelijk dat er geen struikelblokken komen, maar wee hem door wie deze komen. 2 Het zou voor hem nuttiger zijn als hem een molensteen om zijn hals was gedaan en hij in de zee was geworpen dan dat hij één van deze kleinen zou doen struikelen. (HSV)
Argument 2:
P1. Als vrouwen zich schaars kleden is dat voor bepaalde mannen (maar niet alle) een struikelblok.
P2. Vrouwen zijn verantwoordelijk voor struikelblokken die zij voor anderen creëren.
C. Vrouwen zijn verantwoordelijk voor een struikelblok creëren voor bepaalde (maar niet alle) mannen door zich schaars te kleden.
Argument 3:
P1. Het is niet zondig om aanwezig te zijn op een plek waarbij er een groot risico is dat anderen tegen jezelf en God zondigen. (dit blijkt uit de verhalen van de martelaren en het evangelie)
P2. Er is op een festival een groot risico dat vrouwen aangerand worden.
C. Het is niet zondig voor vrouwen om op een festival aanwezig te zijn binnen de context van potentiële aanranding.
Argument 4:
P1. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn/haar eigen zonde.
P2. De aanranding an sich is alleen de zonde van de man.
C. Alleen de man is verantwoordelijk voor de zonde van aanranding.
Uit bovenstaande argumenten is niet af te leiden dat vrouwen per se mede verantwoordelijk zouden zijn voor hun aanrandingen, wel blijkt er dat vrouwen verantwoordelijk zijn voor de struikelblokken die zij wel of niet zouden creëren voor bepaalde mannen. Daarnaast blijkt dat het (als men uitsluitend spreekt over de zonde van aanranding) vrouwen niet zondigen door zich op een festival te bevinden.
De bovenstaande conclusies zijn niet definitief en kunnen veranderd worden als argumenten weerlegd worden of betere argumenten gepresenteerd worden.
Een Zoon der Dageraad.
27 juli 2026